علیرضا شفیعی ، نایب رییس فدراسیون شطرنج در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری دانشجویان ایران (ایسنا)، درباره هزینه‌هایی که بازیکنان ایرانی برای حضور در مسابقات قهرمانی رده‌های سنی آسیا باید پرداخت کنند، اظهار کرد: تمام بازیکنان نباید هزینه پرداخت کنند و تمام هزینه‌ها برای افرادی که سهمیه رسمی فدراسیون هستند، رایگان است اما افرادی که سهمیه شخصی دارند نیز به اجبار باید هزینه ثبت‌نام که مربوط به فیده (فدراسیون جهانی شطرنج) است را پرداخت کنند و برای سایر شطرنج بازها نیز اگر می‌خواستیم هزینه‌ای از آنها نگیریم، نمی‌توانستیم اجازه بدهیم بازی کنند چرا که فدراسیون پول ندارد هزینه‌های شطرنج بازها را تقبل کند و وزارت ورزش و جوانان نیز پولی به فدراسیون نمی‌دهد، بنابراین هزینه این دسته از بازیکنان را چه کسی باید بپردازد؟ البته برخی ها فکر می‌کنند چون ایران میزبان است همه چیز باید رایگان باشد که باید بگویم از این خبرها نیست و همه چیز نمی‌تواند برای همه رایگان باشد.

وی ادامه داد: از سوی دیگر متاسفانه از لحاظ مسائل حراستی نیز اجازه نمی‌دهند نفرات شرکت کننده در جای دیگری جز مکان مشخص شده اقامت کنند و بدون استثنا تمام کادر فنی، داور ، مربی ، بازیکنان و همراهان آنها باید در یک جا و هتلی که میزبان در نظر گرفته مستقر شوند. تا آنجا که می‌شد از بعضی بازیکنان هزینه ای گرفته نشده، اما نفرات دوم و سوم هر رده و بازیکنان ذخیره باید هزینه‌ها را پرداخت کنند تا در مسابقات شرکت کنند. البته این را هم اضافه کنم که مبالغ درج شده به نوعی چکش خورده‌اند و کاهش یافته‌اند چرا که ما هم دوست نداریم به بازیکنان و خانواده‌های آنها فشار وارد شود.

شفیعی درباره رایگان بودن هزینه اسکان و غذای بازیکنان مازندرانی نیز، تصریح کرد: مازندران به عنوان میزبان مسابقات قهرمانی رده‌های سنی آسیا زیر بار یکسری مسئولیت‌ها رفته و این حق را دارد که مثلا اسکان بازیکنانش رایگان باشد و نمی‌توان نام حق خوری یا تبعیض را بر روی آن گذاشت، چرا که همه جای دنیا به همین صورت است.

نایب رییس فدراسیون شطرنج در پایان در پاسخ به برخی از انتقادات مبنی بر این که با توجه به شرایط مالی که فدراسیون دارد، چرا ایران میزبانی مسابقات قهرمانی آسیا را قبول کرده ؟ گفت: اگر کار نکنیم می‌گویند کار نمی‌کنید و اگر هم کار کنیم فقط انتقاد می‌کنند! همچنین دو سال پیش ما میزبانی مسابقات رده‌های سنی قهرمانی آسیا را قبول کردیم و در آن زمان کسی فکر نمی‌کرد شرایط اقتصادی طی دو سال به اینجا برسد و وزارت ورزش و جوانان نیز نتواند یا نخواهد به ما کمکی کند.